Για το μείζον θέμα της άσκησης του επαγγέλματος του προπονητή αθλημάτων η Ένωση Γυμναστών Βορείου Ελλάδος απέστειλε μακροσκελή επιστολή στον Υφυπουργό αθλητισμού κ. Γεώργιο Ορφανό. Λόγω της σοβαρότητας του θέματος για τον κλάδο, σας την παραθέτουμε ολόκληρη.

ΠΡΟΣ: Υφυπουργό Αθλητισμού
κ. Γεώργιο Ορφανό

Αξιότιμε κ. Υφυπουργέ

Θα θέλαμε με την παρούσα επιστολή να θέσουμε υπόψη σας όλες τις παραμέτρους που αφορούν το εξαιρετικά σοβαρό αλλά και σύνθετο θέμα της άσκησης του επαγγέλματος του προπονητή αθλημάτων και να σας παρακαλέσουμε να αναλάβετε άμεσα τις σχετικές νομοθετικές πρωτοβουλίες προκειμένου να δοθεί οριστικά λύση στο σημαντικό αυτό θέμα. Η Ένωση Γυμναστών Βορείου Ελλάδος έχει επανειλημμένως διατυπώσει τις αντιρρήσεις της για το υφιστάμενο αναχρονιστικό, ξεπερασμένο και απαράδεκτο κανονιστικό πλαίσιο, το οποίο διέπει το θέμα των προπονητών αθλημάτων και το οποίο συνολικά και ταχύτατα πρέπει να αλλάξει. Και στο τμήμα του που αφορά τις σχολές προπονητών της Γ.Γ.Α. και προσφάτως και των ομοσπονδιών, αλλά και στην αντιμετώπιση των πτυχιούχων των πανεπιστημιακών τμημάτων της επιστήμης της φυσικής αγωγής και αθλητισμού, των ΤΕΦΑΑ δηλαδή.

Σχετικά, λοιπόν, με τα θέματα που αφορούν την άσκηση του επαγγέλματος του προπονητή αθλήματος και τις πάσης φύσεως σχολές προπονητών θα πρέπει να ληφθούν υπόψη και τα εξής. Όπως είναι γνωστό ο πρώτος νόμος που ρύθμιζε θέματα προπονητών σε όλα τα αθλήματα ήταν ο 75/75, ένας νόμος που λειτούργησε για 24 χρόνια, αφού μόλις το 1999 με τον Ν. 2725/99 τροποποιήθηκε. Με βάση λοιπόν τον Ν. 75/75 οι πτυχιούχοι ΕΑΣΑ (ΤΕΦΑΑ μετά το 1983) ή ισότιμων σχολών της αλλοδαπής είχαν το δικαίωμα να ασκούν το επάγγελμα του προπονητή σε οποιοδήποτε άθλημα μέχρι την ανώτατη κατηγορία του αθλήματος. Παράλληλα έδινε το δικαίωμα στη Γ.Γ.Α. και μόνο σε αυτή να ιδρύει και να λειτουργεί σχολές προπονητών σε συγκεκριμένο άθλημα κάθε φορά και για συγκεκριμένη κατηγορία. Όλο αυτό το χρονικό διάστημα των 24 ετών ο κάτοχος πτυχίου ΕΑΣΑ ή ΤΕΦΑΑ ή διπλώματος προπονητού της Γ.Γ.Α. είχε
χωρίς άλλη πιστοποίηση ή αποδεικτικό και το δικαίωμα να ασκήσει το επάγγελμα του προπονητού, λειτουργούσαν δηλαδή τα ανωτέρω πτυχία και ως άδειες εξασκήσεως επαγγέλματος. Ήδη από το 1988 και μετά είχαν και έχουν αποφοιτήσει από τα ΤΕΦΑΑ έως το 1999 χιλιάδες πτυχιούχοι που δυνητικά είχαν τα ανωτέρω δικαιώματα, εκ των οποίων άλλοι έκαναν χρήση και άλλοι όχι. Από το 1987 και μετά ήδη από το χώρο των πτυχιούχων των ΤΕΦΑΑ είχαν εκφραστεί οι αντιρρήσεις για τους όρους και τις προϋποθέσεις που έθετε η Γ.Γ.Α. για τη συμμετοχή κάποιου στις σχολές της, αφού οι γραμματικές γνώσεις που εζητούντο ήταν για πολλές σχολές το απολυτήριο του δημοτικού ενώ η διάρκεια των σχολών δεν ξεπερνούσε τις 2 εβδομάδες, με αποτέλεσμα να εξομοιώνονται και να αποκτούν τα ίδια δικαιώματα οι απόφοιτοι των τετραετούς φοίτησης ΤΕΦΑΑ με απόφοιτους δημοτικού που με «χαριστικές» πολλές φορές διαδικασίες παρακολουθούσαν και αποφοιτούσαν από τις εν λόγω σχολές προπονητών.

Αντί λοιπόν η Ελληνική πολιτεία να συμμαζέψει την κατάσταση μετά από 24 χρόνια και να αξιοποιήσει το επιστημονικό δυναμικό των χιλιάδων αποφοίτων ΤΕΦΑΑ που είχε στα χέρια της, ήρθε το 1999 και με το Ν. 2725/99 αντί να διευρύνει και να ενισχύσει τις δυνατότητες των πτυχιούχων ΤΕΦΑΑ και να συμμαζέψει και να περιορίσει την προβληματική κατάσταση με τις σχολές προπονητών της Γ.Γ.Α. περιόρισε τις δυνατότητες των πτυχιούχων των ΤΕΦΑΑ στο να ασκούν το επάγγελμα του προπονητή μόνο στο αντικείμενο της κύριας ειδικότητάς τους και μόνο μέχρι ορισμένη κατηγορία κάθε αθλήματος. Εισήγαγε ακόμα ο Ν.2725/99 τη διαδικασία έκδοσης άδειας εξασκήσεως επαγγέλματος και για τους πτυχιούχους ΤΕΦΑΑ και για τους κατόχους του διπλώματος του προπονητή των σχολών της Γ.Γ.Α. με την καταβολή παραβόλου 50.000 δραχμών και την κατάθεση σχετικών δικαιολογητικών στη Γ.Γ.Α. Σε κάθε περίπτωση όμως και από τους δύο αθλητικούς νόμους (1975 και 1999) έχουν παραχθεί αποτελέσματα και η μη αντιμετώπιση μεταβατικώς από ένα νέο νόμο αυτών των περιπτώσεων συνολικά και ατομικά, θίγει τη βασική αρχή της συνέχειας του κράτους και της ίσης μεταχείρισης των πολιτών.

Στο σημείο αυτό πρέπει επίσης να παρατηρήσουμε τα εξής:

α) Η ύπαρξη ή μη ειδικότητας και μάλιστα προπτυχιακά είναι της αποκλειστικής αρμοδιότητας της Γ.Σ. κάθε πανεπιστημιακού τμήματος (Νόμος πλαίσιο 1268/82 και μεταγενέστεροι). Είναι καθαρά εσωτερική ακαδημαϊκή διαδικασία. Κάλλιστα το επόμενο έτος κάποιο ή κάποια ΤΕΦΑΑ, μπορεί να καταργήσουν
την ειδικότητα ή να ονομάσουν κύριες ειδικότητες όλα τα πρακτικά μαθήματα κορμού που διδάσκονται στα 4 έτη σπουδών. Πώς λοιπόν έρχεται η ίδια η πολιτεία και επιβάλει περιορισμό στα επαγγελματικά δικαιώματα, με βάση την ειδικότητα.

β) Θεωρεί κανείς υποδυέστερους εκπαιδευτικά, παιδαγωγικά, επιστημονικά, κοινωνιολογικά, προπονητικά τους απόφοιτους πανεπιστημιακών σχολών τετραετούς φοίτησης με 4.500 περίπου ώρες διδασκαλίας, από τους απόφοιτους των σχολών της Γ.Γ.Α. ή των Ομοσπονδιών των 2 εβδομάδων φοίτησης και 60 ωρών διδασκαλίας στους οποίους δεν επιβάλει περιορισμούς;

γ) Ποια εσωτερική ή εξωτερική διαδικασία αξιολόγησης πιστοποιεί το εκπαιδευτικό, το επιστημονικό και το προπονητικό επίπεδο των σχολών προπονητών της Γ.Γ.Α. και των ομοσπονδιών και πιστοποιεί και προσδιορίζει με εξετάσεις (ανεξάρτητου φορέα όχι της ίδιας της σχολής προπονητών) ή χωρίς εξετάσεις έστω, το επίπεδο των γνώσεων και καθορίζει τα επαγγελματικά δικαιώματα που παρέχονται και πότε έγινε αυτό τα τελευταία 30 χρόνια; Και ακόμα, σήμερα που προηγήθηκαν πραγματικές μάχες στους δρόμους, για θέματα στα οποία περιλαμβάνεται και η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, πως μπορούμε να αφήνουμε να αυτοαναγορεύονται σε πρυτάνεις ο κάθε πρόεδρος και το Δ.Σ. κάθε ομοσπονδίας ή ακόμα και αυτοί οι υπηρεσιακοί παράγοντες της Γ.Γ.Α. και ο εκάστοπροκειμένου να προσληφθούν στην εκπαίδευση και να τους αναγκάζει να δώσουν εξετάσεις μέσω ΑΣΕΠ για το διορισμό τους και να κατέχουν πιστοποιητικό παιδαγωγικής επάρκειας και από την άλλη πάλι η πολιτεία να δίδει το δικαίωμα με «χαριστικές και ρουσφετολογικές πρακτικές» πολλές φορές σε ανθρώπουτε Γ.Γ.Α. ως υπεύθυνοι ίδρυσης και λειτουργίας σχολών προπονητών;

δ) Πώς είναι δυνατόν η ίδια η πολιτεία(Νόμος Αρσένη) να αμφισβητεί την παιδαγωγική επάρκεια των αποφοίτων των πανεπιστημιακών σχολών ς που το μοναδικό τους προσόν είναι ότι αγωνίσθηκαν κάποια χρόνια σε ένα άθλημα, οι οποίοι έστω και αν είναι απόφοιτοι δημοτικού θα αναλάβουν τον ιδιαίτερο, ευαίσθητο και κρίσιμο ρόλο της διαπαιδαγώγησης της Ελληνικής νεολαίας στα στάδια και στα γυμναστήρια κάνοντας τον προπονητή;

Το νόμο 2725/99 τροποποίησε και συμπλήρωσε αργότερα ο 3057/2000 αλλά και μεταγενέστεροι, οι οποίοι μικρές βελτιώσεις επέφεραν στο ήδη υπάρχον προβληματικό σκηνικό, ενώ ποτέ δεν τέθηκαν σε ισχύ οι διατάξεις του Ν. 2725/99 (άρθρα 31 και 38) που προέβλεπαν τη μεταβίβαση των σχετικών με την ίδρυση και λειτουργία των σχολών προπονητών αρμοδιοτήτων στο ΕΚΑΕΤ το οποίο ουδέποτε συστήθηκε. Οι διατάξεις βεβαίως με τις οποίες επίσης διαφωνούμε στο σύνολό τους. Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί ότι σύμφωνα με το νέο νόμο για την παιδεία που ψηφίστηκε το 2007 και είναι ήδη σε εφαρμογή, καθιερώνεται η διαδικασία εσωτερικής και εξωτερικής ανεξάρτητης αξιολόγησης των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει μέχρι σήμερα για τις σχολές προπονητών της Γ.Γ.Α. και των ομοσπονδιών, σχολές προπονητών οι οποίες, μάλιστα, παρέχουν απευθείας επαγγελματικά δικαιώματα, κάτι το οποίο δεν συμβαίνει με τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα αφού οι απόφοιτοι τους είναι υποχρεωμένοι να δώσουν και εξετάσεις για την απόκτηση της άδειας εξασκήσεως επαγγέλματος, μετά την απόκτηση του πτυχίου, στο αντίστοιχο επιμελητήριο (π.χ. Τ.Ε.Ε.) ή στον αντίστοιχο σύλλογο (Ιατρικό, δικηγορικό, κλπ), αφού προηγηθεί μάλιστα υποχρεωτική πρακτική εξάσκηση ενός έτους για κάποιους από αυτούς (π.χ. δικηγόροι) ή περισσότερων ετών (π.χ. γιατροί για την απόκτηση ειδικότητας) ή ακόμα «χειρότερα», δίνοντας ειδικού τύπου εξετάσεις όπως οι απόφοιτοι της νομικής για την είσοδό τους στα επαγγέλματα του συμβολαιογράφου και του δικαστικού.

Διαβάστε και το υπόλοιπό κείμενο...

Πηγή: Ένωση Γυμναστών Βορείου Ελλάδος