Μπορεί να εμφανιστεί σε όλες τις ηλικίες, τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες περίπου με την ίδια συχνότητα. Το 70% των περιπτώσεων οφείλεται σε κήλη μεσοσπονδυλίου  δίσκου, πρόπτωση ή ρήξη αυτού από τραυματισμό.

Άλλα αιτία είναι φλεγμονές, όγκοι, συγγενείς ανωμαλίες. Εντοπισμένη ή γενικευμένη ισχιαλγία, κατάγματα κόπωσης, και τέλος τα συμπτώματα μπορεί να οφείλονται στον ψυχογενή πόνο σε άτομα με ιστορικό κάποιας ψυχολογικής νόσου.

Στην κλινική εικόνα είναι χαρακτηριστικό το έντονο άλγος το οποίο έχει αιφνίδια έναρξη στην περιοχή της οσφυϊκής μοίρας και ο ασθενής μένει ακινητοποιημένος χωρίς να μπορεί να κάνει καμία κίνηση.

Η ανάρρωση από ένα μεμονωμένο επεισόδιο οξείας οσφυαλγίας είναι συνηθισμένη, όμως οι κρίσεις μπορεί να επανεμφανιστούν και τα συμπτώματα να εξελιχθούν σε χρόνια οσφυαλγία εάν η οξεία κρίση δεν έχει σωστή θεραπεία.          

Η οξεία οσφυαλγία χαρακτηρίζεται από έκδηλη μυϊκή τάση ευαισθησία ή σπασμό και αρνητική νευρολογική σημειολογία. Η θεραπεία της νόσου έχει ως σκοπό την λύση του σπασμο. Αρχικά προτείνουμε κλινοστατισμό, τοπική θερμότητα, μάλαξη με αναλγητικά gel, αναλγητικά, μυοχαλαρωτικά φάρμακα από το στόμα.

Εάν η θεραπεία από το στόματος δεν μπορεί να αποδώσει τότε μπορεί να χρησιμοποιήσουμε ενέσεις με μυοχαλαρωτικά και ΜΣΑΦ σε συνδυασμό με φυσιοθεραπεία.      

Τέλος θα μπορούσαμε να αναφερθούμε στις ενέσεις ενζύμων οι οποίες έχουν άμεση δράση και τα αποτελέσματα είναι θεαματικά και μπορούν να μας δώσουν άμεση ανακούφιση του άλγους.

Η κλίση της ιατρικής βοήθειας είναι σημαντική διότι έτσι θα έχουμε μια σωστή κατευθυντήρια γραμμή για την καλή και γρήγορη αποκατάσταση της νόσου.